| Saruwatari님의 프로필ขอต้อนรับเข้าสู่หัวใจของ...사진블로그리스트 | 도움말 |
ขอต้อนรับเข้าสู่หัวใจของผม Matt ~[Say Hello]~ !!!!!!!!โอฮาโย ซาหวาดดีฮับ Nu'Matt มารายงานตัวแย้วฮับ >_<
2월 14일 ฮิ ห้า7월 15일 ง่ายง่าย~ลองปล่อยตัวเองดูบ้าง~
หลังจากปล่อยสเปซไว้นาน เพื่อหวังว่า จะหยุดสิ่งที่ทำเอาไว้ตรงนี้ และจะไม่ทำต่อไปอีก บางทีอาจจะเกิดความสำคัญบ้าง และเผื่อจะมีสักวันที่จะมีคนกลับมาเห็นความสำคัญของเรา ดิ้นรนในทุกสิ่งและกังวลไปซะทุกอย่าง ถ้าเป็นเมื่อก่อนผมก็คงทำแบบนั้น~
ลองหยุดเดินสักนิด หันมามองตัวเองดูบ้างและปล่อยตัวเอง ตอนนี้ผมคิดอย่างนั้น
ใครไม่รักเราก็ช่างหัวมัน เกลียดตูตูก็ไม่สน จานินทาตูก็ไม่ว่า แต่อย่าให้จับได้ไม่งั้นมึงตาย555+
เรียนไปชิวล์ๆ มาทันก็เข้าเรียน มาไม่ทันก็ไม่ซีเรียส
ทรงผมเกาหลีสุดเท่ห์(หรือเปล่า) แต่ก่อนลมแรงแค่ไหนก็ไม่หวั่น ปัจจุบันปล่อยให้ปลิวไสวไปกับสายลม
บางวันอยากเท่ห์ก็นั่งเซท บางวันอยากหงิมก็ปล่อยเรียบๆ
ตังก็ไม่เปลือง ค่าใช้จ่ายในการซื้อแวกซ์กะสเปย์ก็น้อยลง เห็นมะ
รองเท้าขาดๆก็ปล่อยมันไป กางเกงขาลุ่ยๆก็ไม่สน
ร้อนก็นั่งรถแอร์ ฝนตกก้อเดินตาก มีร่มก็กาง
ว่างๆก็ร้องเกะ ว่างจัดนั่งแช่ห้องคอม ว่างที่สุดไปหยามๆ
แฟนก็ไม่ต้องมี ไม่มีใครมาบังคับ จะมองใครก็สบาย
ขี้เกียจพิมและเด๋วมาต่อ ไปหาโหลดเพลงง่ายง่ายมาฟังดีฟ่า
ก็คนมันชิวล์ ก็คนมันหล่อ ก็พ่อไม่รวย แต่ก็ไม่สนคราย~
8월 29일 ใครหนอใคร...ที่ฉันรอ 28/08/49 17.30 น. บนรถเมล์ 177
ใครหนอใคร...ที่ฉันรอ
~ เดินคนเดียว ข้ามมา ที่วังหลัง เดินตามหา ใครคนนั้น ที่ฉันรอ
แดดก็ร้อน เหนื่อยก็เหนื่อย ฉันไม่ท้อ นั่งเฝ้ารอ รอแค่เธอ รอเรื่อยไป
~ แต่ไฉน ไม่เห็นเงา เค้าหน้าเธอ ฉันต้องเก้อ กลับบ้านไป แทบทุกวัน
แต่กระนั้น คนช่างฝัน ยังไม่ท้อ ยังมาต่อ ยังมารอ เพื่อพบเธอ
~ มารอเธอ อยู่หลายวัน ฉันเริ่มท้อ รอฉันรอ ป้ายรถเมล์ ศิริราช
นั่งคนเดียว เหงากาย ใจจะขาด ฉันมิอาจ เห็นหน้าเธอ ละเมอไกล
~ มาวันนี้ ฉันก็ยัง มาที่เดิม รอเธอเติม หัวใจ คนช่างเพ้อ
รอไม่ไหว ฉันโทรไป ไถ่ถามเธอ ฉันแทบเบลอ เธอไม่รับ กลับกดทิ้ง
~ ฉันไม่หวั่น โทรต่อไป ไม่ย่อท้อ เธอนั้นก็ รีบรับมัน พลันว่าความ
มีอะไร ถึงโทรมา เธอไถ่ถาม พอได้ความ เธอบอกไป ไม่ว่างเลย
~ ฉันรู้ดี คำๆนี้ เธอพูดมา หมายความว่า ฉันต้องแห้ว เหมือนเช่นเคย
ฉันเดินผ่าน วังหลัง แล้วเดินเลย มาเฉลย ในตอนนั้น ฉันตกใจ
~ โอ้นั่นใคร หน้าคุ้นๆ ดียิ่งนัก ดูน่ารัก ฉันก็ชัก จะสงไส
เดินเข้ามา ป้ายรถเมล์ มองใกล้ๆ เอ๊ะนั่นไง ใช่เธอแท้ แน่นอนใจ
~ ฉันเดินผ่าน เธอไป หลายครั้งนัก กะเธอทัก ทำเอาใจ ฉันหวั่นไหว
เธอไม่หัน มามอง ฉันหรือไง แล้วทำไม เธอถึงทำ เป็นเย็นชา
~ เธอไม่เห็น ตัวของฉัน แล้วหรือนั่น หรือเธอนั้น ลืมหน้าฉัน แล้วหรือนี่
หรือมองเห็น แล้วลืมกัน บอกฉันที ฉันแค่มี บางสิ่ง จะให้เธอ
~ และเธอนั้น ก็เดินไป ขึ้นรถเมล์ ฉันนั้นเซ วิ่งตามไป ไล่ตามเธอ
เอาไงดี ถามตัวเอง คนช่างเพ้อ ขอแค่เจอ มองหน้าเธอ ก็พอใจ
~ รถวิ่งออก ฉันไม่ทัน พลันขึ้นรถ ช่างรันทด ฉันเริ่มท้อ และอ่อนล้า
แล้วทรุดลง นั่งลง ตรงข้างหน้า แล้วน้ำตา ใสๆ ก็ไหลริน
~ คนรอบข้าง ต่างพากัน จับจ้องมอง ทำไมคุณ ต้องร้องไห้ กลางถนน
ลูกผู้ชาย ต้องอดกลั้น ต้องอดทน ผมไม่สน ลูกผู้ชาย ก็ร้องไห้เป็น
~ ขึ้นรถเมล์ มานั่งคิด นั่งตริตรอง ภาพเธอนั้น ในสมอง มันโคลงแคลง
ฉันไม่รู้ เธอหลอกฉัน หรือคิดเอง ช่างสับสน อลเวง ในหัวใจ
~ ฉันแค่อยาก เห็นหน้าเธอ อีกสักครั้ง เหมือนตอนนั้น เรารักกัน อยู่ตรงนี้
ฉันยังคง เฝ้ารอ อยู่ทุกที ฉันคนนี้ จะไม่หนี ไปจากเธอ
~ ฉันขอโทด ที่รบกวน เธอลำบาก แต่ไม่อาจ จะห้ามใจ ตัวเองได้
หวังแค่เพียง เจอหน้ากัน แค่ทักทาย ไม่อยากกลาย เป็นคน ไร้ตัวตน
~ เธอจำไว้ ฉันจะรอ อยู่ตรงนี้ อาจจะมี สักครั้ง และสักหน
วันที่ฉัน ได้เจอเธอ คนบางคน เลิกทุกข์ทน ความสุขล้น ฉันรักเธอ ...
ป.ล. อันนี้แต่งเองตอนขึ้นรถกลับบ้าน แมทไม่รู้ว่าคนที่แมทเห็นใช่น้ำหรือเปล่า แต่น้ำบอกไม่ใช่ แมทก็จะเชื่อนะคับ ไม่ต้องบอกว่าให้แมทเลิกไปหานะ ไม่ต้องมาเป็นห่วงสุขภาพแมทหรอก ถึงมันจะเหนื่อยแต่ก็มีความสุข ถึงจะเสียน้ำตาแต่ก็คุ้มค่า แมทจารอนะ อิก 4 ปี เท่านั้น
~ เลือกแล้ว ว่าจะเป็นคน ที่รักเธอ~
7월 9일 บทเพลงสุดท้าย...ให้คุณ~ เพลงบางเพลง ไม่ว่าจะผ่านมานานแค่ไหน ถ้ามีความหมาย และ มีความรู้สึกดีๆให้กับมัน เพลงๆนั้นก็ยังดูใหม่ และยังคงอยู่
ในใจของเราเสมอ
~ เพลงเปรียบเสมือนความรัก ไม่ว่ามันจะนานแค่ไหน ความรักที่ผมมีให้ก็ยังเหมือนเดิมเสมอ ไม่เคยเปลี่ยนแปลง
~เพลงเก่าๆ บางคนอาจจะลืมมันไป เมื่อมีเพลงใหม่เข้ามา แต่สำหรับผม เพลงๆนั้นยังอยู่ในใจเสมอ
~ ความรักยิ่งนานยิ่งเปราะบาง ความรักที่คุณมีให้ผมนั้นมันลบเลือนจากใจคุณ แต่คุณยังอยู่ในใจผม
บทเพลงเพลงนี้ จะเป็นเพลงแรก และ เพลงสุดท้าย ที่ผมจะมอบให้คุณ
บทเพลงแห่งความรัก และบทเพลงแห่งการร่ำลา
ขอไว้อาลัยกับความรักของผม ขอบรรเลงบทเพลงนี้ ให้คุณ ซึ่งเป็นที่รักของผม
ก่อนที่ผม จะถูกลบเลือน
เพลงรัก...เพลงแรก
ด้วยเหตุผลที่ฉันไม่เคยเจอะใคร มอบความรักให้หัวใจที่ว่างเปล่า
ทำให้ฉันไม่เคยซึ้งในความหมาย จากเพลงรักที่ฉันเคยได้ฟัง และเมื่อฉันได้พบเธอคราวนี้ ความเงียบเหงาในหัวใจที่ว่างเปล่า ถูกเธอเติมด้วยเรื่องราวของความหวาน จากความรักของเธอ *เพราะเธอทำให้ฉันพบ ท่วงทำนองเพลงที่ฉันเองไม่เคยเจอ บทเพลงรัก เพลงแรกจากเธอ ที่เป็นคนบรรเลงให้ชีวิตฉันสดใส เพราะเธอทำให้ชีวิต ที่เคยเดียวดาย เลือนหายไปเมื่อมีเธอ อยากขอบคุณ เพลงรักจากเธอ ที่เปลี่ยนคืนและวันให้ชีวิตฉันไพเราะเหมือนกับเสียงเพลง และเพลงรักที่ได้ฟังตอนนี้ คงไม่เพราะถ้าฉันยังไม่ได้พบเธอ อยากจะมอบบทเพลงนี้ให้กับเธอ ด้วยความรักที่ฉันมี *เพราะเธอทำให้ฉันพบ ท่วงทำนองเพลงที่ฉันเองไม่เคยเจอ บทเพลงรัก เพลงแรกจากเธอ ที่เป็นคนบรรเลงให้ชีวิตฉันสดใส เพราะเธอทำให้ชีวิต ที่เคยเดียวดาย เลือนหายไปเมื่อมีเธอ อยากขอบคุณ เพลงรักจากเธอ ที่เปลี่ยนคืนและวันให้ชีวิตฉันไพเราะเหมือนกับเสียงเพลง ป.ล. แมทรักน้ำมากนะคับ ตั้งใจเรียนนะ เป็นแพทย์ที่ดีให้ได้ จะรอดูวันที่ประสบผลสำเร็จ
~ลาก่อน คับ ~ 7월 2일 เรื่องของกุ๊กไก่ กับ ไอ้ตัวแสบ โหลๆๆ หวาดดีงับ กำลังอ่านสเปซของป๋มอยู่ใช่มะ (ถ้าเม้นห้ายด้วยจาขอบพระคุณอย่างสูง) ก้อว่างอัพอิกแล้ว ไม่มีอารายทำเยย หลังจากเปิดเทอมก้อต้องทนกับการตื่นเช้าแล้วก้อนอนดึก แถมหน้ายังต้องสิวขึ้นอิกเพราะต้อง เอาหน้าโกรกกะลม (สงไสอะดิไมสิวขึ้น หน้าออกจาหนา) คนนะไม่ใช่คอนกรีต ปกติมีเรียน 8.30 แต่นะต้องตื่นแต่ตี4 กว่าจาแต่งตัวอาบน้ามเส็ดอิก แล้วจาวันไหนอ้แพทตัวแสบมาค้างด้วยก้อจะต้องเจอแบบนี้
บทสนทนาบางบท แต่เกืดขึ้นเกือบทุกวัน
แม่ : ตื่นเช้าซะเป่า อาบน้ามแต่งตัวเปนชั่วโมง ไปเรียนนะไม่ได้ไปประกวดดัชชี่
เรา : โหแม่ไปมหาลัยก้อต้องดูดีหน่อยจิ ประกวดได้ก้อดี เอแล้วแม่รู้จักได้ไงไอ้ดัชชงดัชชี่ไร เนี่ย สนใจด้วยหรอ
ไอ้แพทตัวแสบ : โหยย ครายประกวดดัชชี่ พี่อะหรอ 555+ คงตกรอบตั้งแต่ยังไม่สมัคร นี่ต้องส่งแพทไป (แหวะ)
เรา : เออ ไอ้หล่อ (แหวะอิกที) หล่อไปหมด อย่าให้หล่อบ้างและกาน มั่นใส้ฟระ แล้วตื่นมาทำไรแต่เช้าเนี่ย ไปนอนปะ อย่ายุ่ง
ไอ้แพทตัวแสบ : 555+ ไปนอนดีกว่า นอนเยอะๆสิวจาได้ไม่ขึ้นแบบครายบางคน
เรา : หืม (อยากฆ่ามันนัก)
และแล้ววันนั้นก้อต้องไปเรียนแบบอารมเสีย
มีเรื่องบนรถเมล์อิก บ้านเราอยู่รังสิต เรานั่งสาย 187 ไป ถึงมันจาไกลจากมหาลัยมาก แต่เรานั่งรถต่อเดียวแล้วรถก้อผ่านหน้าบ้านด้วย เลยไม่คิดไรมาก (ปกติไม่ได้นั่งอะ ยืนตลอด)
ณ.รถเมล์ 187 : ไม่ว่าจาเช้าแค่ไหน สายแค่ไหน คนก้อเบียดกันเปนปลากระป๋อง
ขากลับจากการเรียน วันไหนจำไม่ได้แต่ประมาณ 2 ทุ่ม
ณ.รถเมล์ 187 : คนยังเบียดกันเหมือนเดิม คนเยอะมี๊กๆ
เรา : เหนื่อยๆๆ ได้กลับบ้านและ
แล้วก้อมีคนขึ้นมาบนรถเยอะมาก ทันใดนั้นมีลุงคนนึงขึ้นมา
เรา : กลิ่นไรฟระ แหวะ อิตาลุงนี่ อาบน้ามเป่าเนี่ย เหม็นอย่างแรง (ก้อรู้นะว่าบนรถเมล์ ทุกคนต้องมี แต่นี่มันเยอะผิดวิสัย)
เรา : เบียดกันจนจาได้เสียอยู่แย้ว นี่ถ้ามีสายอื่นผ่านนะไม่ขึ้นหรอก
หลังจากบ่นในใจ เหตุการณ์นึงก้อปรากดขึ้น
เรา : อารายมาอยู่ตรงก้นเราฟระ (เฉยๆไม่ได้สนใจอาราย คิดว่าเบียดกัน) สักพัก
หงะๆๆๆ -*- มีคนจับก้นผม มันบีบๆๆๆๆ (ไม่ไหวแล้วครายฟระ อยากโดเตะหน้า)
และเราก้อก้มลงไปดู มันเอามืออกไป พอหันไปมอง ไม่รู้ครายมาจับก้นฉานน
อารมเครียดก้อเริ่มเกิดขึ้น อยากจะลงจากรถเมล์โดยเรว
พอกลับมาถึงบ้าน เราก้อเล่าเรื่อง ให้แม่ฟัง
ไอ้แพทตัวแสบ : 555+ โรคจิตคงตาบอดน้อ มาจับพี่แมท สงไสมันจับผิดก้น พี่มีไรให้น่าจับ
เรา : น่านๆไอ้นี่หาเรื่องอิกและ เด๋วโดน
เรา : อ้าวก้อครายจาไปเปล่งปลั่งอย่างแกหละ โหย ไอ้หล่อ
แล้วไหนอะคาดผมที่ให้ไปซื้ออะ
แล้วไอ้แพทก้อเดินไปหยิบคาดผมลงมาจากห้องเรา
เรา : หงะ ไอ้แพท พี่ผู้ชายนะเฟ้ย ซื้อไรมาฟระเนี่ย เด๋วเหอะ ตกลงอยากมีเรื่องกานใช่มะ ได้ๆ
ย้อนความเดิม ให้เงินไอ้แพทไป 50 บาท ฝากมันซื้อคาดผมให้ที่สยาม บอกมันว่าเลิกเรียนเส็ดแวะหยามซื้อคาดผมให้หน่อยผมยาวแล้วมันเกะกะ ปรากดว่ามันซื้อคาดผมมาให้ แต่ที่มันซื้อมานะ สีชมพู ลายคิดตี้ มีคิตตี้ตัวใหญ่ติดอยู่ ไอ้นี่แสบ
และแล้วคาดผมอันนี้ก้อเส็ดไอ้นุก
วันนี้ทั้งวันก้อเลยอารมเสียยกใหญ่เลย และก้อหาเรื่องแกล้งไอ้แพทไม่ให้มันนอนทั้งคืน
หลังจากวันนั้นที่ซวย ก้อมีเรื่องซวยอิก วันกลับจากวันไหว้ครูก้อเจอล้วงกระเป๋าตังบนรถเมล์ไปตามระเบียบ
โดนไป 500 บาท แต่เท่าที่โดนล้วงมา หมดไปเกือบครึ่งหมื่นและ
เนี่ยแหละเรื่องซวยๆของเรา รู้หรือยางว่ามันซวยแค่ไหน ถึงน้องเราจาแสบอย่างไงเราก้อรักมัน (ถ้าอ่านเจอเอาตังให้ด้วย 100 นึง) ความซวยมันจาวนเวียนอยู่กะเราอย่างนี้แหละไม่ไปไหนหล๊อก แต่ซวยแล้วก้อมันส์ดีน้อ เอิ๊กๆ
อัพแบบเศร้าๆมานาน อัพแบบฮาๆบ้าง เนี่ยแหละชีวิตเรา
6월 12일 วันเหงาๆ ของเรากุ๊กไก่วันนี้เป็นฤกษ์งามยามดี ที่เรามาอัพสเปซตัวเอง ก้อมีแต่เจ้าคอมเนี่ยและที่เวลามีอะไรเราก้อจาต้องมาพึ่งพามันเสมอ ช่วงนี้เรื่องราวทุกอย่างกำลังดำเนินไปโดยที่เราเริ่มปล่อยและไม่ยึดติดกับมัน มีคนเคยบอกว่า ฟ้าหลังฝนย่อม สดใส จะมีสายรุ้งทอดผ่าน และมีความชุ่มชื้น แต่จามีใครบ้างไหมที่กำลังอยู่ในฟ้าหลังฝนที่จะต้องเจอกับพายุลูกใหญ่ซัดกระหน่ำเข้ามาใส่ ตอนนี้เปิดเทอมแล้ว แม้ว่าเรื่องวุ่นวายเกี่ยวกับการเรียนจาเริ่มคลี่คลายไปก้อตาม แต่มันก้อทำให้เรายังนึกคิดอยู่ ต่อจากนี้ไปจาตั้งใจเรียนในสิ่งที่ตนได้มา ให้เต็มที่ พยายามอ่านหนังสือเยอะๆเพื่อที่ปีหน้าจาเอาฝันนั้นมาให้ได้ การเรียนในมหาลัยแตกต่างจากมัธยม เรานึกย้อนคิดถึงตอนเรียน เรามีเพื่อนนั่งคุย นั่งเรียน ไปกินข้าว ไปเที่ยวกลับบ้านด้วยกัน แต่พออยู่มหาลัย สิ่งเหล่านี้หายากเสียเหลือเกิน เราจะต้องเดินคนเดียว กลับบ้านคนเดียว ไม่เป็นเหมือนแต่ก่อน บางครั้งถึงเรามีผู้คนรอบกาย แต่เราก้อรู้สึกเหมือนอยู่ตัวคนเดียวอย่างไงอย่างงั้น เรื่องความรักของเราก็เหมือนกันไม่รู้จามีไหมที่รักเราจิง เราทุ่มเทไปให้ต้องมากมายแต่ผลสุดท้าย สิ่งตอบแทนก็คือน้ำตา เราท้อแท้แล้ว อยากปล่อยวาง ตอนนี้เหมือนกับอยู่ตัวคนเดียวในโลกใบนี้เลย ไม่รู้สึกถึงสิ่งที่ได้รับเลย สงไสจะเป็นจิงหละมั้งที่มีคนทำนายชะตาชีวิตเราไว้หลายต่อหลายคนตรงกันว่า เธอเป็นคนที่จิงใจและทุ่มเทมาก แต่เธอจาหาคนที่จิงใจและทุ่มเทเหมือนเธอนั้นหาได้ยากมาก ไม่แน่อาจจะไม่มีเลย และอายุไขของเธอจาหมดลงเพราะเธอทุ่มเทและช่วยเหลือคนอื่น จนตัวเธอเองลืมความสำคัญของตนเองไป การทีมีคนมาพูดอย่างงี้ต่อหน้าเราหลายคนคล้ายๆกันทำให้เรานึกคิดว่า เราจาหยุด หรือ เราจะทำต่อไป การที่เราได้ทำอะไรเพื่อใครสักคนเมื่อผลมันออกมามันดูสุขล้นซะจนเราต้องลืมตัวเอง ลืมว่าเราเคยอดทน ลืมว่าเราเคยพยายาม ลืมว่าเราเคยไขว่คว้ากับมัน แต่การทุ่มเทของเรานั้นผลมันจะออกมาแบบเดิมทุกครั้งไป จนบางครั้งเราเริ่มท้อว่าเราพยายามเพื่อเค้าทำไม ตอนนี้เหมือนทุกสิ่งกำลังเดินออกห่างจากเรา ทั้งเพื่อน คนรัก ความหวัง ทุกอย่าง เราไม่รู้ว่าสิ่งเหล่านี้จาเคลื่อนห่างออกจากเราแล้วลับหายไปเลยไหม อยากให้ช่วงเวลาดีๆเหล่านั้นกลับมาจัง อยากให้ทุกอย่างกลับมาหาเรา ไม่อยากอยู่คนเดียว จาขอทุ่มเททุกสิ่งเหล่านี้ให้กับสิ่งที่เราอยากทำต่อไป เราเลือกแล้ว ถึงแม้ มันจาเป็นสิ่งที่ทำให้เราต้องหมดลมหายใจก้อตาม
ป.ล. การทุ่มเทเพื่อใครสักคน ถึงคนๆนั้นจาไม่เห็นในคุณค่าของเรา แต่เราก้อเห็นคุณค่าที่เราทำไปเพื่อเค้า มีความสุขล้นที่ได้ทำในสิ่งที่อยากทำ นี่แหละความสุขที่หาไม่ได้ ความสุขที่เกิดขึ้นจากตัวเราเอง ไม่ต้องไปไขว่คว้ามาจากที่ใด
ยังรักเธอนะ....แม้ว่าเธอจะไม่เคยเห็นฉันก้อตาม
จาทุ่มเทเพื่อเธอ แม้ว่าเธอจามีใคร
ขอต่ออิกหน่อยนะ (อันนี้ต่ออันเดิมขี้เกียจสร้างใหม่)
เพลงนี้มอบให้ใครบางคน
เข้ากับเราเป็นที่สุด
อาจจะเจอหน้าเธอ อาจจะได้คุยกัน แต่ละวันผ่านไปดูเหมือนเธอมีใจ แต่ไม่รู้ทำไม ว่าลึกๆข้างใน มันปวดร้าวและรู้สึกได้กับความเฉยชา ที่เธอมีให้กัน ให้กับฉันมานาน สิ่งที่เหมือนจะหวานแต่กลายเป็นภาพลวง เธอไม่คิดจริงจัง เหมือนที่ฉันจริงใจ ยิ่งนานเท่าไหร่ในใจมันยิ่งรับรู้ความจริง ว่าฉันไม่เคยได้อยู่ในชีวิตของเธอ เป็นอยู่เสมอก็แค่คนที่ไม่เคยมีตัวตน ในความฝันของเธอ แค่ผ่านมา และผ่านไป... ก็ได้แต่ช้ำเมื่อรู้ว่าสิ่งที่ฉันหวังมานาน มันเป็นแค่จินตนาการของคนโง่งมงาย เจ็บแทบตาย...แต่ทั้งใจก็ยังรักเธอ ที่เธอมีให้กัน ให้กับฉันมานาน สิ่งที่เหมือนจะหวานแต่กลายเป็นภาพลวง เธอไม่คิดจริงจัง เหมือนที่ฉันจริงใจ ยิ่งนานเท่าไหร่ในใจมันยิ่งรับรู้ความจริง ว่าฉันไม่เคยได้อยู่ในชีวิตของเธอ เป็นอยู่เสมอก็แค่คนที่ไม่เคยมีตัวตน ในความฝันของเธอ แค่ผ่านมา และผ่านไป... ก็ได้แต่ช้ำเมื่อรู้ว่าสิ่งที่ฉันหวังมานาน มันเป็นแค่จินตนาการของคนโง่งมงาย เจ็บแทบตาย...แต่ทั้งใจก็ยังรักเธอ ฉันไม่เคยได้อยู่ในชีวิตของเธอ เป็นอยู่เสมอก็แค่คนที่ไม่เคยมีตัวตน ในความฝันของเธอ แค่ผ่านมา และผ่านไป... ก็ได้แต่ช้ำเมื่อรู้ว่าสิ่งที่ฉันหวังมานาน มันเป็นแค่จินตานาการ ของคนโง่งมงาย เจ็บแทบตาย...แต่ทั้งใจก็ยังรักเธอ 5월 11일 ~ ได้บอกรัก คนที่เราแอบรัก~~วันนี้ตื่นเช้ามา ท้องฟ้าสดใส หลังจากที่มืดครึ้มเพราะฝนตกตลอดคืน อากาศยามเช้าสดชื่นทำให้ไม่อยากลุกจากที่นอน เราต้องลืมตาและตื่นจากภาพที่กำลังฝันถึงเธอ วันนี้ผมเร่งรีบ อย่างเช่นเคย เพื่อที่จะได้มาคุยกับเธอ อย่างเช่นทุกๆวัน วันนี้ผมมานั่งรอเธอและเราก็ได้พูดคุยกัน ตลอดเวลา2 เดือนที่ผ่านมา เธอเข้ามาในชีวิตผม นับตั้งแต่วันแรกที่เราได้พูดคุยกันนั้น มันก็ทำให้ผมรู้ว่า ลึกๆในใจ ผมกำลังคิดอะไรกับเธอ เธอผู้ซึ่งเป็นเพื่อนที่ปรึกษาปัญหาต่างๆในตัวผม แต่มีปัญหานึงที่เธอให้คำปรึกษาผมแต่เธอไม่รู้ตัว คือ "ผมแอบชอบเธอ" คำพูดนี้ลอยอยู่ในหัวต้องแต่ผมได้พูดคุยกับเธอ แต่ผมไม่แน่ใจในตัวเองนักว่าจิงหรือไม่ ผมเก็บมันเอาไว้ในใจตลอดมา จนกระทั่งมันแปลเปลี่ยนเป็นคำว่ารัก ผมพยายามทำทุกอย่างเพื่อที่จะให้เธอรู้ เหมือนเธอจะรู้แต่ก็ไม่ได้สนใจไรมากนัก จนกระทั้งถึงวันที่ผมจะได้บอกเธอแต่แล้วผมก็ได้รู้อะไรบางอย่าง เธอมีแฟนแล้ว ผมจึงไม่กล้าพูดและเก็บคำพูดนั้นไว้เรื่อยมา ผมทำเป็นว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น เรายังเป็นเพื่อนกัน จนมาถึงวันนี้ เธอถามผมว่าฉันคิดอย่างไงกับเธอ ผมอ้ำอึ้งหลายที จนผมต้องพูดมันออกไป ผมไม่รู้ว่าเธอจะคิดอย่างไง ไม่รู้ว่าความสัมพันธ์ของเราจะแปรเปลี่ยนไปไหม แต่ผมก็สบายใจที่ได้พูดมันออกไป ผมอยากบอกเธอว่า ถึงแม้เธอจะไม่เคยมองผมเลยก็ตาม แต่ผมก็มีความสุขที่ผมได้รักเธอ ผมจะไม่ทำให้เธอจะต้องแตกแยกกับแฟนของเธอ เราจะอยู่ในฐานะเพื่อนเหมือนเดิม ผมอยากบอกว่าความรักเราไม่สามารถห้ามให้มันเกิดได้ แต่เราก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะไปบังคับใจใครได้ด้วยเช่นกัน เธอไม่จำเป็นต้องรักฉัน แต่ฉันอยู่ได้เพราะรักเธอ จากนี้ไปจะเป็นอย่างไงต่อไปเราก็จะเป็นเพื่อนกันเสมอ ขอโทดด้วยนะถ้าทำให้เธอต้องลำบากใจ และขอโทดแฟนเธอด้วยนะถ้าได้รู้ แต่ผมจาไม่ทำให้เธอทั้งสองต้องทะเลาะกันเพราะผม เธอทั้งคู่เหมาะสมกันดี หวังว่คงจะรักกันต่อไปนานๆ แค่ผมเห็นคนที่ผมรัก กำลังมีความสุขอยู่ในตอนนี้ ผมก็ดีใจแล้ว ถ้าเธอได้อ่านข้อความนี้ ขอให้เธอจงรู้ไว้ว่า มีคนๆหนึ่งที่ยังรักเธอและจะรักเธอเสมอ แม้ว่าเธอจะไม่เคยมองเห็นความรักนั้นเลยก็ตาม~
ป.ล. 1 วันนี้มีความสุขจังที่ได้บอกรักคนที่แอบรักมานานแสนนาน
ป.ล. 2 อยากให้รู้ว่าอย่างไงผมก็ยังเป็นเพื่อนเธอเสมอ
ป.ล. 3 อย่าคิดมากนะ ถือซะว่ามันเป็นอากาศที่ลอย ผ่านมาและก็ผ่านไป
ป.ล. 4 รักกับแฟนให้มากๆนะ ทุกครั้งที่เห็นเธอมีความสุข เราก็มีความสุขแล้ว (น่ารักด้วยกันทั้งคู่เลย เชียร์เต็มที่)
ป.ล. 5 ถึงแม้เราจะรู้กันได้ไม่นาน แต่ขอใช้คำว่าเพื่อนสนิทนะ
ป.ล. 6 ใครอยากบอกรักใคร บอกไปเลย ถึงแม้ผลที่ออกมาจะเป็นอย่างไรก็ตาม แต่มันก็ทำให้เรารู้สึกดี
ป.ล. 7 อย่าบอกให้ผมเลิกรักนะ แต่บอกให้ผมเก็บรักไว้ในใจได้
ป.ล. 8 รักใครอย่าทำให้เค้าเสียใจ
ป.ล. 9 อยากจะตะโกนว่า ผมรักคุณ
ป.ล. 10 ฟังเพลงนี้ทีไรน้ำตาไหลทุกที
เพลง มุม Playground
หากใครคนหนึ่งมีคำถาม
สักวันคุณอยากจะพบใคร คำตอบในใจคือใครที่คุณต้องการ เธอคือคนที่ดีพร้อม ใครๆ ต่างพากันชอบเธอ เธอคือคำตอบที่ทุกหัวใจใฝ่ฝัน * และ(แม้)ฉันเป็นคนที่ประทับใจเธอเช่นกัน แต่ฉันก็ไม่กล้าที่จะพูดไป ได้แต่ยิ้มให้เธอเบาๆ อยู่ในมุมที่เธอไม่สนใจ แอบมองดูเธอไกลๆ อย่างนี้ต่อไป ** ได้แอบมองแค่ข้างเดียวอยู่ที่มุมนี้ ก็พอแล้วไม่มีเงื่อนไขใดๆ ในความหวังดี แค่ได้ชอบเธออย่างตอนนี้ ก็ถือเป็นโชคชะตาดีๆ ที่คนอย่างฉันได้เกิดมาพบกับเธอ หากเราใกล้กันมากกว่านี้ สักวันมันอาจจะไม่ดี บางสิ่งในใจฉันอาจทำเธอลำบาก ก็ปล่อยเธอลอยอยู่บนฟ้า ขอมองดูเธอจากพื้นดิน แค่เพียงได้เห็นเธอฉันก็สุขใจแล้ว (*,**) แต่ถ้าวันหนึ่งเธอเหนื่อยล้าจากเรื่องต่างๆ จนเธอรู้สึกว่าโลกนี้เหมือนกับไม่เหลือใคร โปรดจงรู้เอาไว้ว่าโลกนี้ยังมีความห่วงใย จากมุมๆ เล็กตรงนี้เสมอ (**) ได้แอบมองแค่ข้างเดียวอยู่ที่มุมนี้ ก็พอแล้วไม่มีเงื่อนไขใดๆ ในความหวังดี เพราะเรื่องดีๆ ที่มีตอนนี้ คือการได้รู้ว่าเธอคนนี้ได้มีความสุข แค่เพียงเท่านี้ฉันก็อุ่นใจ |
|
|||||
|
|